Interview met Vincent Bijlo

Ondanks beperking heb ik balans in mijn leven. Zincafé bestaat 5 jaar en pakt uit met het programma ‘Levenskunst in Leusden’. De sprekers gaan elk in op een aspect van de Levenskunst. Cabaretier Vincent Bijlo geeft op maandag 2 maart om 20.15 uur zijn geheel eigen visie in Theater De Tuin. Deze keer gaat het om een dialoog met de zaal. In dit interview een voorbeschouwing.

vincent bijlo klein

Door Eric-Jan Tuininga en Hans Sybrandy.

Hoe gaat u om met uw handicap?
Ik voel me helemaal niet gehandicapt, ik zou er werkelijk niet voor kiezen om te kunnen zien. Ik ben tevreden met hoe het nu is.

Iedereen heeft trouwens wel een beperking, van niet uit bed kunnen komen of een stofwisselingsprobleem – waardoor je dik of lui bent – tot blind zijn, zoals ik. Bij velen zijn die beperkingen niet zo zichtbaar als bij mij. Probeer, zeg ik graag tegen mensen met een zekere handicap, nooit naar rechtvaardiging te zoeken, het is immers een ‘fout in je bouwwerk’. En vooral wordt er ook niet verbitterd door.
Wat wel helpt? Humor, grappen zijn de levensmotor! Zelfs in de concentratiekampen was er humor, leer in elke situatie te relativeren!

Volgens de vorige gastspreker Herman Wijffels verandert de samenleving, wat vindt u?
De samenleving verhardt wel; vroeger werd er meer voor iedereen geregeld en uitgedacht. In deze individualistische wereld raken meer mensen daardoor in de knoop; er komen steeds meer verwarde mensen, want hun veiligheid verdwijnt. Onze economie is ook wel erg gebaseerd op groei en succes. Juist nu is verbinding tussen mensen essentieel. Liefst analoog, rechtstreeks en niet teveel digitaal. Ik verbaas me over de rol van sociale media, die elke hype weer opgefokt doorgeven – laat ons toch met rust! Misschien heb ik ook wel een ‘oude ziel’, want al ben ik midlife ik voel me meer thuis bij de idealen van de babyboomers dan bij mijn generatie van pragmatici.

Wat betekent Levenskunst voor u?
Wat heeft ieder van ons geleerd van het leven en van het samenleven. Ik realiseer me dat elk mens kansen heeft binnen zijn capaciteiten en beperkingen. En bouw je leven daarmee op of zoals Wijffels zei: “kijk in je doos met mogelijkheden en maak er wat van!” Ik ben blind, dus ik kan niet alles, maar wel heel veel.

Ik zoek graag naar ‘the bright side of life”. Humor en onverwachte dingen geven mij energie en levensvreugde. Zelfs als ik mijn hoofd stoot, wat vaak voorkomt, scheld ik even en daarna ben ik meteen weer blij. Wat ook essentieel kan zijn is ‘leren loslaten’. Mijn ouders hebben ons – twee blinde broers – op een gegeven moment losgelaten. Loslaten geeft vertrouwen en dat zit in mijn hele leven ingebouwd. Ik moet wel, want anderen moeten meer voor mij doen. Daardoor ben ik ook erg optimistisch, dingen die me overkomen die verwerk ik meteen.

Hoe komt het dat u zo optimistisch blijft?
Leven doe je voor en met elkaar en vooral niet te serieus. Ik zoek graag naar ‘levensvonken’, mooie ervaringen die je leven opvrolijken. In Engeland wil iedereen comfort, dus vind je overal kussens. Dat vind ik nu een leuk ‘vonkje’ voor het typisch Engelse leven. En, als gezegd, humor is de olie in de motor van ons leven. Ja, er zijn ook dompers natuurlijk. In mijn buurt begonnen mensen ruzie te maken over een fietspad, de hele buurt was gespleten. Zo jammer, geef anderen de ruimte die je ook zelf inneemt. Ruimte geven en nemen, dat is levenskunst ook. Mensen, erger je niet zoveel! Pas vooral op voor slachtoffergedrag en overdreven gevoelig zijn voor kritiek.

Wat is uw suggestie voor Leusdenaren?
Leid je leven zonder al te veel te lijden. Maak je niet druk over zaken die jij onmogelijk kan veranderen. We hebben in ons leven maar één opdracht: het zo leuk mogelijk maken voor elkaar, voor onszelf en liefst ook voor de samenleving en voor de Aarde. Levenskunst door elkaar te zien en gezien te worden. Bovenal: maak wat van je leven! Ook al heb je een beperking.

==================================

Vincent Bijlo, 1965, Amsterdam, heeft een tweelingzus en is zelf, net als zijn anderhalf jaar oudere broer, blind geboren. Vincent is cabaretier, schreef vier romans en is columnist voor het Algemeen Dagblad. Verder presenteerde hij het radioprogramma “Holland Doc” en zet zich in voor Groen Links. Hij bracht twee cd’s uit, waarvan één met zijn vrouw Mariska, met wie hij in Bunnik woont.